ਸਾਡੀ ਰਾਤ ਗਮਾਂ ਦੀ ਮਹਿਰਮਾ

ਰਾਤ ਗਮਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰੀਤਮਾ,
ਅੱਜ ਹੋ ਗਈ ਕਹਿਰ ਵਾਨ ਜੀ,
ਅਰਸ਼ੋ ਡਿੱਗਇਆ ਇਸ਼ਕ ਮੇਰਾ,
ਤੜਫ਼ ਰਿਹਾ ਅਸਮਾਨ ਜੀ,
ਬ੍ਰਹਿਮੰਡ ਅਸਾ ਨੁ ਜਾਪਦਾ,
ਹੋਏ ਜਿਓ ਸ਼ਮਮਾਨ ਜੀ,
ਤਾਰੇ ਕਾਫ਼ਲਾ ਲੈ ਕੇ,
ਆਏ ਭਰਨ ਮਕਾਣ ਜੀ,
ਏ ਬੱਦਲੀ ਚਿੱਟੇ ਰੰਗ ਦੀ,
ਜਿਓ ਕੱਫ਼ਨਾ ਦੇ ਥਾਣ ਜੀ,
ਬਿੰਡੇ ਹੇਕਾ ਲਾ ਲਾ ਕੇ,
ਗੀਤ ਹਿਜ਼ਰ ਦੇ ਗਾਊਣ ਜੀ
ਹੱਥ ਖੰਜਰ ਛੁਰੀਆ ਲੈ ਕੇ
ਯਾਦਾ ਦੇ ਆਏ ਤੁਫ਼ਾਨ ਜੀ,
ਕਿਸੇ ਵਫ਼ਾ ਮੇਰੀ ਦੇ ਮਹਿਰਮੋ,
ਮਾਰੀ ਕੱਡ ਕਿਰਪਾਨ ਜੀ,
ਜ਼ਖਮੀ ਹੈ ਚਿਹਰਾ ਸੋਚ ਦਾ,
ਹੋ ਗਈ ਲਹੂ ਲੋਹਾਨ ਜੀ,
ਦਰ ਦਰ ਥੋਕਰ ਖਾ ਕੇ,
ਸਾਡੀ ਆਸ ਲੱਗੀ ਪਥਰਾਣ ਜੀ
ਰਾਤ ਗਮਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰੀਤਮਾ,
ਅੱਜ ਹੋ ਗਈ ਕਹਿਰਵਾਨ ਜੀ,

ਰਾਤ ਗਮਾਂ ਦੀ ਮਹਿਰਮਾ,
ਬਿਰਹੋ ਨੇ ਲਾਏ ਦੀਵਾਨ ਜੀ,
ਯਾਦਾ ਹੋ ਇੱਕਠੀਆ,
ਆਈਆ ਨਾਮ ਧਿਆਣ ਜੀ,
ਚਾਅ ਤੇ ਰੀਝਾਂ ਮੇਰੀਆ,
ਬੰਦ ਬੰਦ ਕਟਵਾਨ ਜੀ,
ਹੰਜੂਆ ਦੇ ਦੋ ਦੇਗ ਚੜੇ,
ਵਿੱਚ ਨੈਣ ਉਬਾਲਏ ਖਾਣ ਜੀ,
ਨਾ ਹੱਜ ਨਾ ਜਾਦੇ ਹਰਿਦਵਾਰ,
ਹੰਜੂਆ ਦੇ ਤਿਰਥ ਨਹਾਉਣ ਜੀ
ਦਰ ਬਿਰਹੋ ਦੇ ਪ੍ਰੀਤਮਾ,
ਜਿੰਦ ਲੱਗੀ ਸਿਦਕ ਕਮਾਉਣ ਜੀ,

ਰਾਤ ਗਮਾਂ ਦੀ ਮਹਿਰਮਾ,
ਅੱਜ ਹੋ ਗਈ ਹੈਵਾਨ ਜੀ,
ਏ ਇੰਦਰੇ ਜੋ ਲੋਭੀ ਵਾਸਨਾ ਦੇ
ਮੈਨੂੰ ਕਾਮ ਲਈ ਉਕਸਾਨ ਜੀ,
ਅਸਾਂ ਜੱਤ ਦਾ ਧੂਣਾ ਲਾ ਲਿਆ,
ਲੱਗੇ ਯੋਗ ਸਧਾਊਣ ਜੀ,
ਤੂੰ ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਦਾ ਹੋ ਗਿਆ,
ਮੈਨੂੰ ਹਿਜ਼ੜੇ ਲੱਗੇ ਸਤਾਊਣ ਜੀ,
ਦਿੱਤਾ ਮੱਸਵਰਾ ਮੈੰਨੂ ਹਿਜ਼ੜੇ ਨੇ,
ਮੈ ਹੋਇਆ ਬਹੁਤ ਹੈਰਾਨ ਜੀ,
ਕੱਡ ਦੇਈਏ ਕਾਮ ਜੇ ਬੰਦੇ ਚੋ,
ਲ਼ੋਕੀ ਬੰਦੇ ਨੂ ਨਾ ਚਾਹਣ ਜੀ,
ਸੱਤ੍ਯੂੱਗ ਦੀ ਖੇਡ ਪਿਆਰ ਸੀ,
ਜਦੋ ਬੰਦਾ ਸੀ ਭਗਵਾਨ ਜੀ,
ਅਸੀ ਜਿੰਨੂ ਰੱਭ ਬਣਾਲੀਏ,
ਓਹ ਨਿਕਲੇ ਨਾ ਇਨਸਾਨ ਜੀ,
ਪਿਆਰ ਦਾ ਮੁਖੋਟਾ ਲਾ ਕੇ,
ਬੱਸ ਕਾਮ ਹੋਇਆ ਪ੍ਰਧਾਨ ਜੀ,

ਮਰ ਗਿਆ ਅਸਾਡਾ ਇਸ਼ਕੜਾ
ਮੈ ਲੱਗਾ ਇਹਨੂੰ ਦਫ਼ਨਾਨ ਜੀ,
ਸ਼ਬਦ ਮੇਰਿਆ ਗੀਤਾ ਦੇ,
ਮਰਿਆ ਦੇ ਅੰਗ ਚੁਰਾਣ ਜੀ,
ਇਸ ਦੁੱਖੋ ਮੈ ਸਿਵਾ ਫ਼ੁਕਿਆ,
ਇਹ ਖਾ ਗਏ ਕੱਡ ਮਸਾਣ ਜੀ,
ਅੱਜ ਲ਼ਾਸਾਂ ਵਰਗੇ ਗੀਤ ਹੋਏ,
ਇਹ ਕਾਗਜ ਕੱਬਰੀਸਤਾਨ ਜੀ.
ਰਾਤ ਗਮਾਂ ਦੀ ਮਹਿਰਮਾ
ਸਾਥੋ ਲੱਗੀ ਗੀਤ ਲਿਖਾਣ ਜੀ,

ਅੱਜ ਵਰ੍ਹੇਗਾਂਡ ਮੇਰੇ ਇਸ਼ਕ ਦੀ,
ਅਸੀ ਕੀਤਾ ਸੀ ਧਮਾਨ ਜੀ,
ਇੱਕ ਪੀੜ ਹਿਜਰ ਤੇਰਾ ਬਿਰਹੜਾ
ਪੱਕੇ ਬਣੇ ਪਏ ਪਕਵਾਨ ਜੀ
ਸੁਰ ਨਰ ਮੁਨ ਜਨ ਦੇਵਤੇ,
ਮੈ ਸੱਦੇ ਕੁੱਲ ਜਹਾਨ ਜੀ,
ਮੋਏ ਮਿੱਤਰ ਲੱਗ ਪਏ,
ਕਬਰਾ ਨੂ ਰੁਸਨਾਉਣ ਜੀ,
ਵਾਸੀ ਪ੍ਰੀਤ ਨਗਰ ਦੇ,
ਬੱਤਿਆ ਕਿਓ ਬੁਝਾਉਣ ਜੀ,
ਮੇਰੇ ਹਿੱਸੇ ਆ ਗਿਆ,
ਕੁੱਲ ਦੁਨਿਆ ਦਾ ਅਪਮਾਨ ਜੀ
ਜਨਮਦਿਹੜਾ ਇਸ਼ਕ ਦਾ,
ਲੱਗੇ ਬਰਸੀ ਵਾਂਗ ਮਨਾਊਣ ਜੀ
ਮੈ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਆ ਗਿਆ,
ਬੱਸ ਦਰਦ ਹੀ ਦਰਦ ਹੰਡਾਣ ਜੀ,
ਸਾਡੀ ਰਾਤ ਗਮਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰੀਤਮਾ
ਸਾਡੀ ਰਾਤ ਗਮਾਂ ਦੀ ਮਹਿਰਮਾ



ਸਤਵੰਤ ਸਿੱਧੂ
ਸਾਧ ਜਟਾਵਾਂ ਵਾਲਾ